Vissersmonument Urk


Op 11 mei 1968 werd door H.M. Koningin Juliana het vissersmonument onthuld.
Dit kunstwerk is vervaardigd door G. van der Leeden uit Bergen (N.H.). het stelt een vissersvrouw voor, die nog één keer achterom kijkt naar zee, vanwaar haar geliefde(n) had(den) moeten komen. Helaas, zwaar is de tol die het altijd gevaarlijke vissersberoep door de eeuwen heen eiste. Op de marmeren platen staan namen van hen die niet uit zee terugkeerden. In het jaar 1883 vergingen acht schuiten met 28 vissers, jong en oud. In 1868 lieten op één dag 26 vissers het leven. Niet te peilen is het leed, door dergelijke rampen veroorzaakt.
Tussen 1865 en 1904 zijn meer dan 210 Urkers in de golven omgekomen. Onder hen bevonden zich kinderen van 10 en 11 jaar. Het gevaarvolle leven van de vissers heeft ongetwijfeld zijn stempel gedrukt op het Urker volkskarakter.




Velen in zee gebleven,

hier staan ze ingeschreven

en wordt aan hen gedacht.


Wilt u even rondkijken? Digitaal Urk laat een mooi panoramabeeld zien!

Hier wendden zij de steven
en door wie achtergebleven
werd hier op hen gewacht

Hier werd ook voor hen gebeden
Maar ook intens geleden
Als 'tinge' werd gebracht

Velen in zee gebleven
En hier staan ze ingeschreven
En wordt aan hen gedacht

Dit monument werd opgericht
voor de nagedachtenis van de
in de golven omgekomen visser
van Urk

En de elfde mei A.D. 1968 door
H.M. Koningin Juliana onthuld

- en de zee was niet meer...-

Openbaring 21 vers 1 tot 7



Namen van hen die niet uit zee terugkeerden














Later toegevoegde namen



Bezoek ook het monument '40-'45