Urker Liedjes

Oorisunan mun jongetjen
Oorisunan mun jongetjen,
ut vel is van je tongetjen.
'k Eaw ut al tugen de lapper e'zegd
dat ie er een velletjen overlegt.
Toate komt teus
van de Sleus,
bringt dan koekies en krakertjes teus.
Gooi ze mar over ut ekkien
vlak in oenze Kloasien zun bekkien.
Gooi ut niet mis,
gooi ut niet mis
dat ut in Kloasien zun boezeltjen is.
D'r kwam 's een skutjen van Arlingen of
mit opgewaremde rees.
Die Jan die wou niet eten
en die Willem die was niet wees. (2x)
Ou op je aand
verkoop je laand,
je eus in of,
je kallef in je koe.
Een kleppien vor je tuutjen toe!

Die et in de sloot elegen,
die et em er eut ekregen,
die et em verskoond,
die et em op een bedde elegd,
in die et ut tuegen zun mimme e'zegd.

Oar oar, spikker in 'n boor,
spikker in 'n boor in 'n amertjen.
Wie zt er in mun kamertjen?
Dat is Oale van lamertjen.
Mimme, zet mun ulletjen op
Mimme, zet mun ulletjen op,
vanaved komt mun vraier,
in as mun vraier dan niet komt,
dan oal ik Jan van Reier.

Er was er es een poldergast
Er was er es een poldergast,
die kwam een keer op Urk:
daor zag ie Urker jannetjen,
een maotjen van Jaawk de Turk.

Zo'n lekker snuutjen ad dat keend,
'r ulletjen sting zo roend!
IJ zeen: 'Ik ef wel zin in oe!'
in ij poeste d'r op d'r moend.

Die avond kwam ze laot in eus,
waorom 'r mimme zeen:
'Bij nacht in ontij op de straot!
Waor koem jie toch verdeen?'

Ze krieg een kleur, et arme keend,
in zeen 't toe maar gaaw.
'Een vreemde?' riep 'r mimmen kwaod,
'Ik sloon je boent in blaaw!

Ik arrewaor je vor die knul,
zoek maar een visserman.
Ik dink niet dat zo'n poldergast
de kost verdienen kan!'.

Maar och, 'r artjen trok nor um,
ze ging wier nor'm toe...
In 's avens zag 'r mimme wel
de modder an d'r skoe...

In Jannetjen mog niet mar voort,
dan word' 'r mimme kwaod,
maar Garret Jan, zo iett' de borst,
kwam vaak er's duur de straot.

Dan sting 't maotjen an de duur
in weafde um gedag.
IJ ging een keertjen op 'r an,
toe ij gien angeren zag...

Maar daor kwam mimme Marretjen,
de sloffe in d'r aand:
'Goon voort, joe raore skobbejak,
wat doen j'in oenze laand?!'

Ze gaf 'm toe een rake mep,
in Gait ging an de aol.
Want een vreemde mit een Urreker,
is dat nou gien skandaol?

Maar evenwels ging 't vrijen duur,
al gaf 't nog wel d'rs spul.
Want Jannetjen ul voet bij stok:
't was ok een beste knul!

D'r mimme voen 't eandlik goed,
in aolde 'm toe in eus.
Ze kon niks zeggen op de borst,
al voen ze 't wel een kreus.

Zo lang al is ie nou etrouwd,
in et 't nor z'n zin.
Z'n skoonmoer et 't op 'm stoon:
ze lopt er eut in in.

'Een Urker trouwt een Urreker',
dat dochten z' allemaol.
Maar mienig Urker ging er al
mit een vreemde an de aol!

Kent u Urker liedjes? Mail ze ons!