De joodse koopman Israël Samuël Kropveld kwam al voor 1938 twee dagen per week venten op het eiland Urk. Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog vestigde hij zich, samen met zijn vrouw Hendrika de la Penha en jongste dochter Lea, aldaar. In mei 1942 zijn ze, op last van de Duitse bezetters, geëvacueerd naar Amsterdam. Op 6 april 1943 werden ze vanuit Westerbork naar het vernietigingskamp Sobibor getransporteerd alwaar ze drie dagen later, direct na aankomst, werden vergast.

Vijftig jaar lang was op Urk niet bekend hoe het met hen was afgelopen. De auteur heeft geprobeerd aan de hand van interviews en archiefmateriaal een antwoord te geven op deze vraag.

Wie ook maar enigszins op de hoogte is van de geschiedenis van de jodenvervolgingen in Nederland zal in de betrekkelijk kleine familie veel tegenkomen van wat de directe gevolgen waren van de maatregelen die de Duitse bezetters getroffen hebben met het oog op de joden. In deze zin is de geschiedenis van de familie I.S. Kropveld-de la Penha exemplarisch voor de geschiedenis van de Nederlandse joden gedurende de Tweede Wereldoorlog.

‘Dit boek is meer dan een geschiedenis-boek. Het is een geschreven monument dat oproept en waarschuwt.'
Rabbijn J.S. Jacobs
(voorzitter Interprovinciaal Opperrabinaat)

De auteur studeerde aan de Theologische Universiteit te Kampen en is predikant.

INHOUD

1. Inleiding

2. Japien de Joode

3. Kalletje, kalletje

4. Sjabbat en kasjroet

5. Een eiland in de Zuiderzee

6. Een ver-Urkte Israëliet

7. 'Kreislaufschwäche' of 'longontsteking'

8. Ik wil niemand tot last zijn

9. Wanten voor Hitler

10. Intermezzo: de 'Angehörigkeitserklärung'

11. Een kamer mit dooien...

12. Sipora en haar kinderen

13. Vór oenze ogen...

Brief van Rabbijn J.S. Jacobs te Hilversum

Noten

Verklarende woordenlijst

Enkele bronnen
-Stamtafel
-Verantwoording van de illustraties